#97 Η μάχη της… ‘κιλότας’

Θυμάμαι σαν να ήταν χθες την πρώτη ημέρα χωρίς πάνα. Δεν τις προλάβαινα. Κάθε γωνιά και…τσίσα. Εγώ αγκαλιά με μια σφουγγαρίστρα να μαζεύω τα ‘δωράκια’ τους.

Είχα απογοητευθεί.

Πίστευα ότι θα τις πάντρευα και θα έδινα προίκα στον γαμπρό μια κούτα πάνες. Διάβασα βιβλία και άρθρα τα οποία μίλαγαν για ένα σωρό τεχνικές.

‘Ωραία η θεωρία αλλά στην πράξη τι γίνεται;’, σκέφτηκα.

Από όλα αυτά που διάβασα, ένα πράγμα μου έμεινε και αυτό μόνο θέλω να μοιραστώ μαζί σας:

Πρέπει να είσαι έτοιμη εσύ για την αλλαγή!

Όσο θεωρητικό και να σου ακούγεται είναι πραγματικότητα. Η ψυχολογία της μητέρας είναι το παν. Όταν το πήρα εγώ απόφαση, έγινε. Από την ώρα που ξυπνούσαν, φορούσαν την κιλότα τους (πόσο μου αρέσει να την αποκαλώ έτσι…), κάθε 10 λεπτά τις πήγαινα στο γιο-γιο. Αρχίσαμε να βγαίνουμε και βόλτες χωρίς πάνα. Δεν μπορώ να πω…δεν ήταν λίγες οι φορές που ξεκινήσαμε να πάμε στην παιδική χαρά με τα πόδια και στη μέση της διαδρομής γυρίσαμε πίσω γιατί είχαμε ‘ατύχημα’. Το καλοκαίρι στις διακοπές αντί για τσάντα κυκλοφορούσα με την θήκη της τουαλέτας.

Από τότε έχουν περάσει 4 μήνες.

Αποκτήσαμε πολλές κιλότες με πριγκίπισσες, μπάλες, καρδούλες. Όταν τις αγόραζα δεν μπορούσα να φανταστώ το τι θα μου συνέβαινε.

photo

Λοιπόν, προχθές ενώ ακολουθούσαμε την καθιερωμένη τελετουργία ντυσίματος, άνοιξα το συρτάρι για να τις βρω. Ως προς έκπληξη μου, δεν βρήκα καμία. ‘Θα είναι όλες στα άπλυτα’, σκέφτηκα. Αλλά δεν βρήκα και εκεί τίποτα. Άρχισα να ψάχνω και να αναρωτιέμαι τι να απέγιναν.

–          Κορίτσια, ξέρετε που είναι οι κιλότες;;;;;

Βλέπω την Λαίδη Ε να τρέχει στο σαλόνι και να έρχεται με την τσάντα της. Την ανοίγω και τις βρίσκω όλες εκεί.

–          Δικές μου είναι! Φεύγω!

Και ενώ προσπαθεί να την κλείσει, τρέχει η κυρία Α να τραβήξει από μέσα την αγαπημένη της, φωνάζοντας ‘Μπάλες, μπάλες…θέλω αυτή με τις μπάλες’! Και τότε ξεκινάει η μάχη του αιώνα. Η μια να τραβάει δεξιά, η άλλη αριστερά και εγώ στη μέση. Μακάρι να είχα ένα μαρκαδόρο για να ζωγραφίσω σε όλες μπάλες!! Με μεγάλη διπλωματία κατάφερα να φέρω ειρήνη και πάλι στο σπίτι.

Τα επεισόδια συνεχίζονται…

Μείνετε συντονισμένοι και για άλλες περιπέτειες

3 comments

  1. elpidatwoboysandhope

    χαχαχα!! είναι καταπληκτικές!!! να τις χαίρεσαι!! πολλά φιλιά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: