#93 Κάτω από τον ήλιο: Κάποτε και… τώρα

Κυριακή πρωί στην παραλία που πάντα μισούσα.

Και αναρωτιέμαι πόσο έχω αλλάξει… Μόλις πριν δυο χρόνια έβλεπα αυτή την αμμουδιά με τρόμο και σήμερα ψάχνω να βρω χώρο για να απλώσω την πετσέτα μου.375153_458358340922577_1958529383_n

Το βλέμμα της φίλης μου (άνευ τέκνων), στο άκουσμα ότι κάνουμε μπάνιο εκεί, μου δημιούργησε χιλιάδες σκέψεις.

 Έτσι είπα να τίς μοιραστώ μαζί σας, μπας και βρω λίγη συμπαράσταση!

  1. Κάποτε έφευγα από το σπίτι με μια πετσέτα και χρήματα στην τσέπη και… τώρα φορτωμένη με τσάντες, λες και φεύγουμε για τριήμερο.
  2. Κάποτε έψαχνα να βρω ξαπλώστρα για να μην ακουμπήσω στην άμμο και… τώρα αδειάζω την αδιάβροχη τσάντα Jumbo με τα δεκάδες κουβαδάκια δίπλα στο κύμα.
  3. Κάποτε με εκνεύριζαν οι κραυγές των παιδιών και… τώρα τις προκαλώ εγώ.
  4. Κάποτε επιδίωκα το τέλειο μαύρισμα και… τώρα φοράω αντιηλιακό με δείκτη προστασίας 50.
  5. Κάποτε απολάμβανα τον καφέ μου ξεφυλλίζοντας περιοδικά μόδας και… τώρα φτιάχνω κάστρα στην άμμο.
  6. Κάποτε με έπαιρνε ο ύπνος κάτω από τον ήλιο (μετά από ξενύχτι) και… τώρα ψάχνω να βρω μια θέση κάτω από την σκιά των δέντρων.
  7. Κάποτε αναρωτιόμουν πώς μπορεί ο κόσμος να ευχαριστιέται το μπάνιο του σε θάλασσα που δεν ξεπερνά το μισό μέτρο και… τώρα έχω ξεχάσει το κολύμπι.
  8. Κάποτε με παρακαλούσαν να βραχώ για να μην καώ και… τώρα το κάνω εγώ!

Μα είμαι ο ίδιος άνθρωπος,;  Tι μου έχει συμβεί;

Δεν με έχει χτυπήσει ο ήλιος…  Μήπως μεγαλώσαμε; Είναι στιγμές σαν και αυτές που με κάνουν να συνηδειτοποιώ ότι τα χρόνια περνάνε. Και είμαι σίγουρη, ότι και χωρίς παιδιά, πολλά θα είχαν αλλάξει από εκείνες τις ξένοιαστες εποχές.

Καλές βουτιές!

10 comments

  1. από εμένα έχεις ΑΜΕΡΙΣΤΗ συμπαράσταση !!!! Καλημέρα και καλές βουτιές,ξέρεις εκεί στα …ρηχά

  2. Έλα βρε γλυκούλι? Συμβαίνουν όλα αυτά???? Εγώ είμαι κάπου μακριά και σου βγάχω η γλώσσα κοροιδευτικά

  3. Parentslandgr

    Το καλο ειναι οτι τωρα που μεγαλωσαμε παιζουμε με κουβαδακια!

  4. Καλέ εδώ συμπάσχουσα!!! Μια απο τα ίδια. Ολα αυτα που περιγράφεις. Ειδικα το αντιηλιακο 50, η σκια που αποζητω, φορτωμενη με χιλιαδες τσαντες, κλπ. Ασε τα βιβλια που διάβαζα πινοντας φρέντο με τις ώρες….
    Η αλήθεια ειναι πως οσο μεγαλώνουν, γινονται πιο εύκολα τα πράγματα. Υπομονη 2-3 χρονάκια. Οχι οτι ηρεμεις 100% αλλά υπάρχει βελτίωση στις συνθηκες:)))) Τραστ μι!!!!
    Καλες βουτιες….στα ρηχά!!!!

  5. Όλα αυτά θα τα κάνω κ εγω φέτος για πρώτη φορά!!! Για να δούμε.. Θα μου λείψουν οι ανέμελες ξάμπλες στη παραλία;;;!!!!

  6. Αγαπητή μου άγνωστη φίλη!Αν κάποτε δε ζούσες για τον εαυτό σου,όπως είναι η εποχή πριν από τα παιδιά,δεν τον κακομάθαινες,δεν απολάμβανες,δεν τον γνώριζες, δε θα μπορούσες να κάνεις συνειδητοποιημένα και με χαρά το βήμα παρα πέρα,δηλ.να νοιαστείς για τον άνθρωπο που έφερες στη ζωή.Να νοιαστείς και να τον αγαπήσεις τόσο,ωστε να αφήσεις την ξαπλώστρα και το περιοδικό μόδας και να πιάσεις τα κουβαδάκια. Να αφήσεις τα πιο μοδάτα μπαρακια στην παραλία και να καταλήξεις σε ήσυχες παραλίες που εξασφαλίζουν την ηρεμία και χαρά στο παιδί σου,. Να ασχοληθείς με μπρατσάκια,να φωνάξεις,να γίνεις παιδί…,γιατί αγαπάς αυτό το πλάσμα. Αλλάζουν οι προτεραιότητες, οι ανάγκες και οι επιθυμίες.Και τώρα γεμίζεις χαρά, αλλά αφού πρώτα τη δώσεις σε ένα άλλο πλασματάκι. Άλλωστε η εποχή που και πάλι η ατομική ξαπλώστρα θα μας περιμένει δεν απέχει όσο νομίζουμε…Ανάμεσα λοιπόν στην ατομική ξαπλώστρα της πρώτης νιότης και εκείνη της ΄΄αδειας φωλιάς «μεσολαβεί μια ευκαιρία να δημιουργήσουμε τις ωραιότερες αναμνήσεις…

    • Διαβάζοντας το μήνυμα σου πραγματικά συγκινήθηκα γιατί σε κάθε σου λέξη κρύβεται μια αλήθεια. Στην πραγματικότητα πρέπει πρώτα να είσαι κακά με τον εαυτό σου για να κανεις θυσίες για τον άλλον, ακόμα και να είναι το παιδί σου αυτός ο άλλος! Σήμερα είναι η ξαπλώστρα αύριο θα είναι κάτι άλλο. Βλέπω γονείς της προηγούμενης γενιάς να περνάνε άθελα τους αρνητικά μηνύματα στα παιδιά τους γιατί κάποια στιγμή ξέχασαν το εγω για το εκείνα, θεωρώντας ότι με αυτο τον τροπο θα τα κρατήσουν για πάντα κοντα τους!
      Χάρηκα που σε βρήκα!

  7. Το να δίνει κανείς ,φίλη μου, σημαίνει ότι έχει περίσσεμα ψυχικού πλούτου και πληρότητα εσωτερική. Όταν ο γονιός προσφέρει στο παιδί του χωρίς να νιώθει ότι κάνει θυσία,αλλά απολαμβάνοντας τις στιγμές μαζί του, όταν επιλέγει το διαφορετικό με χαρά και όχι με μελαγχολία και συμβιβαστικά, όταν επιλέγει την απόλαυση της ζωής μαζί του, το παιδί το νιώθει, το καταγράφει και μελλοντικά το ανταποδίδει με τον ίδιο τρόπο. Το ανταποδίδει όχι από υποχρέωση ή δέσμιο μιας ενοχικής αγάπης, αλλά επειδή αγαπήθηκε και αγάπησε. Κι εγώ χάρηκα που σε βρήκα.!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: